Interview: Sebastiaan de With over het succes van Halide

In het rijtje van bekende appmakers is Sebastiaan de With een opvallende naam. Sebastiaan is niet alleen de designer van de enorm succesvolle fotografie-app Halide, maar blijkt gewoon uit Nederland te komen. Wij spraken hem na afloop van zijn presentatie op AppDevCon 2018, waar Sebastiaan de afsluitende keynote verzorgde.

Het artikel Interview: Sebastiaan de With over het succes van Halide verscheen voor het eerst op iCulture

De beste apps voor foodfoto’s op iPhone en iPad

De beste apps en filters voor foodies: of je nu je paasontbijt, kerstmaaltijd of een lekkere lunch wilt fotograferen: met deze apps staat het er altijd smakelijk op. Je kunt de apps gebruiken voor het maken van foodfoto’s, maar nog beter is om achteraf met foodfilters aan de slag te gaan. Zo sla je geen flater in een restaurant en wordt je eten niet koud.

Het artikel De beste apps voor foodfoto’s op iPhone en iPad verscheen voor het eerst op iCulture

Stapt Kodak met blockchain eindelijk de toekomst in?

Column – Je gaat verhuizen, je ruimt op, en dan vind je herinneringen. Een visitekaartje met een foto. En opeens kwam ook die naam weer terug. In je hoofd gaat er een schakelaar om waardoor een reeks herinneringen weer binnenwandelt. John R. McDermott, zo heette hij. Managing Director van Kodak Egypte. Met telex-nummer. En natuurlijk […]

Hoe verhoudt het portretrecht zich tot de nieuwe Europese privacywetgeving?

camera (1)

Wist je dat een foto een persoonsgegeven is? Een biometrisch persoonsgegeven zelfs? En dat je daar als fotograaf die op straat fotografeert rekening mee moet gaan houden vanaf 25 mei 2018? Arnoud Engelfriet legt uit. 

Een lezer vroeg me:

Ik ben beroepsfotograaf en maak graag spontane foto’s van straatbeeld, waarbij natuurlijk mensen ook herkenbaar in beeld komen. Nu ken ik de regels over het portretrecht, maar hoe zit het met de AVG? Ik kan toch moeilijk toestemming vragen aan mensen die voorbij joggen?

Het portretrecht is een van de oudste rechten op het gebied van privacy, maar lijkt ondertussen een groot deel achterhaald door de algemenere wetgeving over persoonsgegevens. Ik blogde al in 2016 over het verschil tussen die twee; grofweg kom ik niet verder dan dat de ene bij fotografie ingezet wordt en de andere bij meer gestructureerde gegevensbronnen.

De foto als biometrisch persoonsgeven

De Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) – die vanaf 25 mei 2018 in de EU in werking treedt – is duidelijk en expliciet: een foto is een persoonsgegeven, en wanneer het ter identificatie wordt gemaakt zelfs een bijzonder (want biometrisch) persoonsgegeven. En dan geldt er een bijzondere regel uit het Europees recht, namelijk dat nationale wetten ongeldig zijn voor zover ze hetzelfde onderwerp bestrijken als een Europese wet.

Vanaf 25 mei 2018 wordt het portretrecht dus een heel eind kleiner. Wanneer iemand een privacybelang inzet om publicatie van zijn portret te verhinderen, moet hij dat doen via de AVG en niet meer via het portretrecht. In principe kun je dus alleen nog een financieel of commercieel portretrecht inroepen: je verzilverbare bekendheid kun je verhandelen.

Uitzondering: journalistiek

Daarbij gelden dan wel een aantal belangrijke uitzonderingen als die verwerking gebeurt voor journalistieke, artistieke of literaire doeleinden. De AVG is daarop maar beperkt van toepassing. Zo is het in die gevallen onmogelijk om je toestemming in te trekken, dus een zogeheten quitclaim is in principe niet te herroepen. Ook mogen journalisten en artistieke fotografen gewoon bijzondere persoonsgegevens verwerken in hun beeld, zodat je ook op die grond de publicatie niet tegen kunt houden.

Het recht op gegevenswissing, ook wel het vergeetrecht bevat ook een relevante beperking: wanneer een verwerking nodig is voor het uitoefenen van het recht op vrijheid van meningsuiting en informatie, kan geen beroep op dit recht worden gedaan.

Kort en goed betekent dit dat je weliswaar de AVG moet inroepen in plaats van het portretrecht maar dat je uiteindelijk bij hetzelfde uitkomt. Of je publiceert met toestemming (en dan moet je die aantonen en moet die voldoen aan de strikte eisen uit de AVG) of je beroept je op de vrijheid van meningsuiting en dan krijg je vervolgens dezelfde belangenafweging als voorheen onder het portretrecht.

Deze blogpost verscheen eerder op Ius mentis, het weblog waar Arnout Engelfriet schrijft over internetrecht.

The post Hoe verhoudt het portretrecht zich tot de nieuwe Europese privacywetgeving? appeared first on De Nieuwe Reporter.

Ben ik de pineut als een netjes gekochte stockfoto illegaal blijkt te zijn?

camera-158471_960_720

Het publiceren van stockfoto’s op een website is niet zonder gevaar. Zelfs niet als je voor een foto hebt betaald. Je kan maar zo een gepeperde rekening ontvangen van een fotograaf. Die je verplicht bent te betalen.

Een lezer vroeg me:

Ik heb een foto netjes gekocht bij een stockbureau. Nu meldt zich echter een fotograaf in de mail: of ik even 700 euro wil betalen! Ik heb hem verwezen naar het stockbureau maar hij zegt dat hij dat bureau niet kent en dat ik aansprakelijk ben, ongeacht waar ik de foto koop. Is dat echt zo?

In principe: ja. Iemand die een foto publiceert, is aansprakelijk voor de schade als die publicatie inbreukmakend is. Het doet er daarbij niet toe hoe je aan de foto kwam en wat de verkoper van de foto tegen je zei. Er is geen specifieke regeling zoals bij heling, waarbij je beschermd bent als je iets tegen een normale prijs in een gewone winkel koopt.

Contractuele wanprestatie

Natuurlijk kun je de claim van die fotograaf verhalen op de stockfotosite. Zij hebben je immers schade berokkend door een foto te verkopen zonder dat ze de juiste rechten daarvoor hadden. Dat is een contractuele wanprestatie en daarvoor moeten ze de schade vergoeden.

Ik denk zelfs dat je de algemene voorwaarden van tafel kunt krijgen en ze dus onbeperkt aansprakelijk kunt stellen, want dit voelt voor mij als een gevalletje grove nalatigheid. En daar mogen ze hun aansprakelijkheid niet voor uitsluiten.

In de praktijk kan dat nog knap ingewikkeld zijn, bijvoorbeeld omdat de stocksite in het buitenland zit en je dus een advocaat daar moet vinden. Dus je neemt eigenlijk altijd een zeker risico als je met stockbeeld werkt.

Deze blogpost verscheen eerder op Ius mentis, het weblog waar Arnout Engelfriet schrijft over internetrecht.

The post Ben ik de pineut als een netjes gekochte stockfoto illegaal blijkt te zijn? appeared first on De Nieuwe Reporter.

Page generated in 1.380 seconds. Stats plugin by www.blog.ca