Nog 365 dagen: wie is klaar voor de nieuwe EU-privacyregels?

Nog een jaar en dan moeten alle organisaties in Nederland voldoen aan de EU-verordening over databescherming. Deze is veel strenger dan de huidige wet bescherming persoonsgegevens. Toch heeft slechts 11 procent van de bedrijven zich helemaal voorbereid op de nieuwe regels. Welke acties kun je nemen om nu nog tijdig te voldoen?

De Global Data Protection Regulation (GPDR) gaat op 25 mei 2018 in en heeft grote gevolgen voor de verwerking en bescherming van persoonsgegevens binnen organisaties. Centraal staan het verkrijgen van inzicht in de verwerkingen van persoonsgegevens en datastromen, alsmede het vooraf borgen van privacy bij nieuwe producten en systemen (privacy by design & privacy by default).

Met boetes die kunnen oplopen tot 20 miljoen euro of 4 procent van de wereldwijde jaaromzet zou je denken dat de sense of urgency wijd verbreid is. Toch is een kwart van de bedrijven nog niet begonnen met de voorbereidingen op de inwerkingtreding van deze Europese verordening.

Kwart is nog niet begonnen

PwC heeft begin dit jaar het Privacy Governance onderzoek gepubliceerd. Hieruit blijkt dat het aantal Nederlandse organisaties dat nog helemaal niet is gestart met voorbereidingen op de GPDR is afgenomen van 35 procent in 2015 naar 25 procent in 2016. Een toenemend aantal organisaties is dus in ieder geval al bezig met het bestuderen van de veranderingen en de impact die de GPDR op de organisatie zal hebben. Daarbij lag de nadruk tot dit jaar veelal nog op inventarisatie. De verwachting is dat de meeste organisaties nu beginnen met de daadwerkelijke implementatie. Dat is aan de krappe kant, want er zijn behoorlijk wat wijzigingen nodig in de procedures en de organisatie. Stap één is een nulmeting, waarbij je bepaalt hoe het bedrijf ervoor staat, wat er moet worden aangepast en hoeveel tijd en geld dat kost. Vervolgens doe je per onderwerp een gap analyse en stel je een roadmap samen met concrete acties die dus voor 25 mei 2018 uitgevoerd moeten zijn. Uit het onderzoek blijkt echter dat een minderheid van 41 procent van de organisaties een privacy assessment heeft uitgevoerd op compliance aan de bepalingen van de GDPR.

Risico’s

Wat zijn de risico’s? Allereerst de genoemde boetes die kunnen worden opgelegd aan bedrijven die niet voldoen aan de regels. Verder kan de meldplicht datalekken – die in Nederland overigens al van kracht is – tot reputatieschade leiden. Bedrijven moeten doorgeven wanneer ze gehackt zijn aan de toezichthoudende instantie en in sommige gevallen ook aan de personen wier gegevens zijn gestolen. Dit betekent dat veiligheidsincidenten in de openbaarheid kunnen worden gebracht met merkschade, verminderd consumenten- en medewerkersvertrouwen en zelfs verlies van klanten als gevolg. Financieel krijgt het bedrijf niet alleen te maken met een boete of minder inkomsten door de reputatieschade, maar ook met juridische kosten. Consumenten krijgen meer rechten en kunnen bedrijven aanklagen als ze van mening zijn dat die rechten worden geschonden. En als de IT-systemen of databeschermingsprocedures ontoereikend of ouderwets zijn krijgt het bedrijf ook nog te maken met de herstelkosten daarvan. Operationeel bezien loopt het bedrijf ook tal van risico’s. Zo kunnen de autoriteiten eisen dat het verwerken van persoonlijke data tijdelijk of voorgoed wordt stopgezet als je niet aan de GDPR voldoet.

Elk bedrijf zal een andere roadmap opstellen. Maar op basis van het privacyonderzoek kun je wel stellen dat er een aantal algemene aandachtspunten zijn waar business requirements voor moeten worden opgesteld:

  • Verwerking persoonsgegevens
    Slechts 9 procent van de ondervraagde organisaties heeft alle verwerkingen van persoonsgegevens inzichtelijk en gedocumenteerd.
  • Right to be forgotten
    Ruim een kwart heeft geen enkele procedure geïmplementeerd voor de afhandeling van inzage- en correctieverzoeken van betrokkenen.
  • Meldplicht datalekken
    Iets meer dan de helft zegt hier (zeer) goed op voorbereid te zijn. Achtenveertig procent is dat nog niet.
  • Data delen met derden
    Slechts 22 procent heeft een goed inzicht in de datastromen tussen de eigen organisatie en externe partijen.
  • Data Protection Officer
    Achtentwintig procent heeft de verantwoordelijkheid voor privacy neergelegd bij een privacy officer. Zeventien procent heeft daarentegen niemand aangewezen die de rol van Data Protection Officer gaat vervullen of heeft geen privacybeleid.

De GDPR is complex en behoeft op sommige punten verduidelijking maar bedrijven kunnen het zich niet veroorloven om daarop te wachten. Voorzitter Aleid Wolfsen van de Autoriteit Persoonsgegevens heeft recent nog gezegd dat er zeker sancties zullen worden getroffen als bedrijven niet aan de regels voldoen. Hoog tijd voor een concreet plan van aanpak dus.

Startup in de verkoop: wat een overnamestrijd met zich meebrengt

Menig startup-eigenaar droomt van het moment dat er een aantal grote partijen op de stoep staat om de boel over te nemen. Maar wat brengt zo’n overname(strijd) juridisch met zich mee? En welke voorbereiding is er nu te treffen om een beoogde koop over een jaar soepel te laten verlopen?

Een overnametraject blijkt voor de ondernemer of het team van eigenaren doorgaans zwaarder dan een investeringsronde. De complexiteit ervan is uiteindelijk nog iets groter vertelt Antony Jonkman die als partner bij het kantoor LXA The Law Firm geregeld Nederlandse startups bijstaat. “Hoewel je niet in algemene zin kunt zeggen dat het ook een zwaardere wissel trekt op de ondernemers of de startup is een overname vaak wel een stuk bewerkelijker dan een investering.” Dat heeft er volgens hem vooral mee te maken dat er plots twee bedrijven geïntegreerd moeten worden. “Een tijdrovend monnikenwerkje.” Zeker wanneer de potentiële koper niet uit Nederland komt en de culturen en rechtsstelsels met elkaar botsen. “Bij een investering speelt dat minder. De winkel blijft de winkel en de investeerder houdt gepaste afstand.”

De verandering dat anderen zich ineens met het bedrijf gaan bemoeien brengt de nodige gevoelens met zich mee bij ondernemers, merkt Pauline Vos van Bird & Bird. Door de samenwerking van haar kantoor met YES!Delft komt ze geregeld in contact met startups die deelnemen aan deze incubator van de TU Delft. “Een overname blijkt een stuk emotioneler dan een investering. Na jarenlang keihard werken wordt het bedrijf overgedragen aan anderen. Hoewel het zeker niet ongebruikelijk is, is het niet vanzelfsprekend dat de oprichter dan nog aan bord blijft. En blijft iemand wel werkzaam om bijvoorbeeld de transitie te begeleiden zal hij vaak de controle en zeggenschap uit handen moeten geven.”

Niet alleen de ondernemers zelf vinden dit een lastig gegeven, weet Marnix van den Bergh – advocaat bij Höcker Advocaten. De koper zal zich afvragen of het bedrijf zonder de oprichters nog wel zo succesvol is. Dat zorgt ervoor dat iedereen van de hoed en de rand wil weten en zoekt naar uitgebreide garanties over de stand van zaken in de onderneming. Kortom, voor alle betrokkenen is de overname van een startup gecompliceerd.

In de verkoop: de gecontroleerde veiling

Is er eenmaal sprake van interesse van meerdere potentiële kopers dan draait het volgens de juristen al gauw uit op een ‘controlled auction’. Tijdens zo’n veiling mogen de geïnteresseerden een bod doen op de onderneming. Een corporate finance-adviseur houdt gedurende dit proces de controle en laat de partijen tegen elkaar opbieden.

Een controleerde veiling is in vele verschijningsvormen, maar in praktijk doorlopen de bedrijven een aantal vaststaande fasen. De adviseur stelt allereerst een ‘informatie memorandum’ op waarin alle relevante informatie is vermeld. Denk bijvoorbeeld aan de huidige activiteiten van de startup, de afzetmarkten waarop de onderneming zich begeeft, de juridische bedrijfsstructuur, de cijfers en natuurlijk de waarom achter de verkoop. De gegevens worden na de ondertekening van een geheimhoudingsovereenkomst verstrekt: aan de bedrijven die zelf informeerden naar een overname of aan een aantal te benaderen potentiële kopers. Vos: “De partijen ontvangen een procedurebrief waarin is beschreven hoe de veiling is vormgegeven en wat de spelregels zijn. Op basis van het memorandum worden bedrijven uitgenodigd om op een bepaald tijdstip een niet-bindend en indicatief bod te doen.”

Uit de ontvangen biedingen selecteert de ondernemer een aantal geschikte bedrijven. Daarbij wordt natuurlijk gekeken naar de hoogte van het bod, wie de potentiële kopers zijn en of er al eventuele aanvullende voorwaarden zijn doorgegeven. Deze selectie leidt tot de fase van ‘due-diligence’ waarin de geïnteresseerden bijvoorbeeld in een ‘virtual dataroom’ onderzoek kunnen doen en aanvullende vragen mogen stellen. Dat is ook het moment waarop de potentiële kopers en verkopers elkaar ontmoeten en de concept-overeenkomst op tafel komt. Een gecontroleerde veiling leidt dus niet alleen tot een gunstige koopsom, vertelt Vos. Het grote voordeel is dat de koopovereenkomst door de advocaat van de verkoper is opgesteld. Die is daardoor hoe dan ook ‘verkopers-vriendelijk’.

Exclusieve onderhandelingen

Voor een gestelde deadline komen de mogelijke kopers terug met een definitief bod en commentaar op de overeenkomst. “Deze mark-up is een belangrijk onderdeel van het bod. Een hoger bod is meestal veel minder interessant als er door de andere kant veel garanties en vrijwaringen worden verlangd. Uiteindelijk zal de verkoper op exclusieve basis verder onderhandelen met de partij die het meest aantrekkelijk bod deed.”

Die exclusiviteit is natuurlijk belangrijk, maar zorgt tegelijkertijd voor een veelvoorkomende valkuil. “Zolang er nog geen exclusiviteit is bereikt moet je als verkoper alle kandidaten volstrekt gelijk zien te behandelen”, geeft LXA’s Jonkman mee. “Pas op met al dan niet halve toezeggingen die het proces kunnen frustreren.” En praat hoe dan ook niet te snel exclusief met één partij, zegt Van den Bergh (Höcker Advocaten): “Daarmee geeft de onderneming te snel teveel zicht op de kroonjuwelen. Ga niet te snel, al is het aanbod nog zo geweldig. Als een bedrijf je zo graag wil kopen is de kans groot dat er nog meer kapers op de kust zijn.”

‘Leg ten minste de afspraken vast’

Welke vorm de veiling uiteindelijk ook krijgt, de staat van het papierwerk heeft natuurlijk grote invloed op het overnametraject. En hoewel startups – zoals de bedrijven die deelnemen aan YES!Delft – zich steeds vroeger laten adviseren, is er bij lang niet alle jonge ondernemingen aandacht voor de juridische zaken. Best begrijpelijk zeggen de juristen. Een startup is vooral bezig met de productontwikkeling en verkoop. Natuurlijk hoeven de papieren niet je grootste prioriteit te zijn, merkt Van den Bergh op, maar leg ten minste de belangrijkste afspraken met leveranciers, klanten en tussen de oprichters onderling vast.

“Zeker die interne afspraken zijn vaak niet op orde. Vrienden die samen in een project stappen houden er geen rekening mee ooit zo succesvol te worden als ze op dat moment zijn. Komt het tot een verkoop dan ontstaat er ineens de discussie over wie wat heeft gedaan en wie waarop recht heeft. Dat leidt nog weleens tot vervelende ruzies op een nogal onhandig moment.”

Jonkman adviseert daarom vroeg in het proces in ieder geval te denken aan het intellectuele eigendomsrecht. Niet zelden maakt hij mee dat tijdens een overnameproces blijkt dat het auteursrecht ligt bij een ontwikkelaar die ooit werd ingehuurd. En niet, zoals gedacht, bij de oprichters van de startup. “Op zo’n moment kunnen we aan de slag om de rechten terug te halen. Dat lukt dan wel, maar het voorkomen van dit soort dealbreakers is beter dan het genezen ervan.”

Voorbereiden op een verkoop?

Startups die nu al dromen over het moment dat zowel Google als Facebook aanklopt kunnen zich dan ook voorbereiden. Door na te gaan of het intellectueel eigendom, de interne organisatie en de relatie met de klant goed zijn vastgelegd. Jonkman: “Denk daarbij een oprichtersovereenkomst en een aansprakelijkheidsbeperking. Laat ik vooropstellen dat het voorsorteren op een verkoop geen doel op zich moet zijn, maar het helpt zeker als er voldoende is vastgelegd en de informatie over het product, de onderneming en de markt in een document beschikbaar is.”

Een onderneming zou wat Vos van Bird & Bird betreft niet alleen financieel, maar ook juridisch in topvorm moeten zijn. “Dat betekent natuurlijk dat je voorwaarden en overeenkomsten vastlegt. Tegelijkertijd gaat het ook om duidelijke afspraken met het management en personeel. Het kan geen kwaad om nu alvast na te denken over de rol die je als oprichter zou willen spelen in de overgenomen onderneming.” Wat haar betreft is een overnametraject daar altijd bij gebaat. Een goede voorbereiding is ook voor een verkoop het halve werk.

ACM ziet toch af van hoger beroep in zaak Datavrije Muziek van T-Mobile

De Autoriteit Consument & Markt (ACM) gaat toch niet in hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam in de zaak Datavrije Muziek van T-Mobile. De ACM had T-Mobile een last onder dwangsom opgelegd, maar die is met de uitspraak van de rechter komen te vervallen.

T-Mobile heeft in oktober 2016 de dienst Datavrije Muziek in de markt gezet. Bij deze dienst gaat muziekstreaming niet ten koste van de databundel. Dit heet zero-rating. Volgens de Nederlandse wet is zerorating in alle gevallen verboden. De rechter heeft nu bepaald dat de Nederlandse wet op dit punt in strijd is met de Europese verordening. De ACM mag de wet op dit punt dus niet langer handhaven.

De rechter deed bij zijn uitspraak op 20 april 2017 geen uitspraak of de dienst van T-Mobile is toegestaan onder de Europese Verordening Netneutraliteit. Daarom is de ACM na de uitspraak van de rechtbank gestart met een onderzoek hiernaar. Het is nog niet bekend wanneer dat onderzoek is afgerond. T-Mobile kan de dienst Datavrije Muziek blijven aanbieden zolang dat onderzoek loopt.

Bits of Freedom heeft inmiddels een handhavingsverzoek bij de ACM ingediend. Hierin vraagt de belangenorganisatie formeel om het aanbod van T-Mobile te verbieden op grond van de Europese Verordening.

Verplichte registratie drones in VS van de baan

De verplichte registratie van drones in de VS is van de baan, dankzij dronehobbyist John Taylor die terecht constateerde dat toezichthouder FAA geen zeggenschap heeft over modelluchtvaarttuigen. De Amerikaanse rechtbank heeft dat bevestigd.

Taylor verwees naar de FAA Modernization and Reform Act, waarin duidelijk staat de FAA zich niet mag bemoeien met modelvliegtuigen.

De Association for Unmanned Vehicle Systems International is minder gelukkig met de uitspraak. Er worden steeds meer drones verkocht, maar er gebeuren ook steeds meer ongelukken. Met de registratie kunnen drone-eigenaren worden aangesproken.

Max Verstappen mag geen beslag leggen bij Picnic

Autocoureur Max Verstappen mag geen beslag leggen bij websuper Picnic na een rel over een plagerig internetfilmpje. Dat heeft het Amsterdamse Hof vrijdag bepaald.

Het Hof ziet geen enkele reden voor het beslag nu de coureur niet heeft kunnen aantonen dat hij reputatieschade heeft geleden.

Picnic reageerde vorig jaar met een grappig internetfilmpje (‘Als je op tijd bent dan hoef je niet te racen’) op een reclame van concurrent Jumbo, waarin Verstappen de hoofdrol vervulde. In het filmpje van Picnic was een lookalike te zien met dezelfde raceoutfit en racecap als Verstappen. Die vond dat niet leuk en eistte 350.000 euro schadevergoeding. Ook moest Picnic alvast een voorschot betalen.

Verstappen baseert de vordering op artikel 21 van de Auteurswet. Dit wetsartikel geeft de geportretteerde het recht zich te verzetten tegen het openbaar maken van zijn portret voor zover hij daarbij een redelijk belang heeft.

Muziekaanbod T-Mobile opnieuw onder vuur ACM

De ACM doet opnieuw onderzoek naar het Datavrije Muziek van T-Mobile. De toezichthouder kijkt of de dienst ingaat tegen de regels voor netneutraliteit.

Onlangs oordeelde de rechtbank dat de Autoriteit Consument & Markt (ACM) Datavrije Muziek in Nederland niet kan verbieden op grond van de netneutraliteit. Telecom Paper schrijft dat de ACM dit keer niet wil toetsen aan de Nederlandse wet over netneutraliteit maar aan de Europese verordening rondom netneutraliteit.

Bij de dienst Datavrije Muziek gaat muziekstreaming niet ten koste van de databundel. Dit heet zerorating, ook wel positieve prijsdiscriminatie. Volgens de toezichthouder is de Nederlandse wet is duidelijk over zerorating: dat mag niet. Zerorating kan schadelijk zijn voor de concurrentie op diensten die op internet worden aangeboden. Niet waar, bepaalde de rechter eind april. T-Mobile handelt volledig in lijn van de Europese wet- en regelgeving. Zerorating is onder strikte voorwaarden toegestaan, zo lang er maar geen onderscheid wordt gemaakt tussen de diverse muziekstreamingdiensten.

De ACM kan nog hoger beroep aantekenen tegen de uitspraak.

Met Datavrije Muziek kun je audio via 4G streamen zonder dat dit uit de bundel gaat. Zo kun je ongelimiteerd luisteren naar bijvoorbeeld Radio 538, Nederland FM, Deezer of Spotify.

Foto: solo_munechika (cc)

Hackers gijzelen nieuwe speelfilm Disney

Hackers houden een nieuwe speelfilm van Disney in gijzeling. Als het bedrijf niet met losgeld in Bitcoin over de brug komt, publiceren de dieven de film in delen. Disney zegt niet toe te geven.

Althans, dat claimen ze richting CEO Bob Iger. Dat schrijft The Hollywood Reporter, die dat weer hoorde van meerdere ABC-medewerkers aan wie Iger over het indicent vertelde.

Het is niet bekend om welke film het gaat. Disney staat op het punt om twee films internationaal te lanceren. Pirates of the Caribbean verschijnt volgende week, Cars 3 volgende maand.

Netflix had onlangs te maken met een vergelijkbare afperszaak. Boeven wisten beslag te leggen op het nieuwe seizoen van hitserie Orange is the new black. Netflix ging niet in op de losgeldeis en inderdaad publiceerden de cybercriminelen alle tien afleveringen online. Het budget per aflevering ligt rond of boven de vier miljoen dollar. Het moet nog blijken of die daadwerkelijk verlies oplevert voor Netflix of een onbedoeld wervingsmiddel zal blijken.

Foto: Surian Soosay (cc)

Facebook overtreedt Nederlandse privacywet

De Autoriteit Persoonsgegevens (AP) constateert dat Facebook de Nederlandse privacywet overtreedt. Het verwerkt persoonsgegevens van gebruikers en niet-gebruikers zonder hen daar volledig over te informeren.

Daarnaast verwerkt Facebook bijzondere gebruikersdata zonder dat het daar expliciet de toestemming voor heeft. “Zo verwerkte Facebook gegevens over seksuele geaardheid om op basis hiervan gerichte advertenties te tonen. Facebook is met dit laatste inmiddels gestopt”, aldus de AP vanochtend in een verklaring (PDF onderzoek).

Momenteel bekijkt de toezichthouder of de overtredingen zijn beëindigd. Zo niet, dan kan de AP besluiten om Facebook een sanctie op te leggen.

Het optreden van de Autoriteit Persoonsgegevens is onderdeel van een internationale, gecoördineerde actie van toezichthouders uit een aantal EU-lidstaten. Naast Nederland zijn dat Duitsland, België, Frankrijk en Spanje.

In België stuurt de toezichthouder vandaag nieuwe aanbevelingen aan Facebook om zijn privacyschendend gedrag te veranderen. De zaak daar draait om social plug-ins, cookies en pixels waarme zonder toestemming van gebruikers persoonlijke gegevens worden verzameld. Om vergelijkbare redenen kreeg de profielensite in Frankrijk reeds een boete van anderhalve ton.

Facebook is van mening dat het geen Europese wetten overtreedt en zich houdt aan alle regels die gelden in Ierland, waar zijn Europese activiteiten zetelen. De privacytoezichthouders zijn echter van mening dat Facebook zich in ieder geval ook aan de nationale regelgevingen moeten houden van de landen waar het verkoopkantoren heeft, waaronder dus ook genoemde EU-lidstaten.

Foto: Paul van de Loo (cc)

Advocaat Christiaan Alberdingk Thijm over adverteerdersboycot GeenStijl

Een specialist op het gebied van privacy en vrijheid van meningsuiting is de aangewezen persoon om te vragen of je zomaar alles mag plaatsen, posten en delen op het wereldwijde web. Christiaan: ‘Samen met Microsoft, Facebook, YouTube en Twitter stelde de Europese Commissie een gedragscode op tegen haatzaaien op internet. Daarin werd onder andere vastgelegd dat dergelijke berichten binnen 24 uur moeten worden verwijderd door deze bedrijven. Maar het is juridisch heel moeilijk om te bepalen wanneer er sprake is van haatzaaien.’

Hoger beroep TradeYourTrip om hoge wijzigingskosten KLM

De klanten van TradeYourTrip die hun citytrip wilden doorverkopen maar door KLM geconfronteerd werden met hoge kosten, gaan in hoger beroep. Dit betekent dat KLM, TUI en ANVR opnieuw voor de rechter moeten verschijnen.

In januari van dit jaar besloot de rechtbank in Den Haag dat vliegtickets niet zomaar mogen worden doorverkocht. Aanleiding was de claim van twee reizigers die vorig jaar hun citytrip, door TUI georganiseerd en met een KLM-lijnvlucht, wilden aanbieden op TradeYourTrip.

TUI had daar geen probleem mee, maar verwees de reizigers door naar KLM. Die stelde dat de vliegtickets moesten worden geannuleerd en opnieuw geboekt, tegen een meerprijs van 800 euro. Een aanzienlijk bedrag, gezien het feit dat de gehele vakantie 1300 had gekost. Het stel spande daarom een kortgeding aan tegen TUI waarbij KLM en ANVR zich als partij voegden, maar verloor. De daaropvolgende bodemprocedure verloren ze ook.

Volgens Mark van der Wal, oprichter van TradeYourTrip, is de uitspraak van de Haagse rechter onbegrijpelijk. “In de wet wordt geen verschil gemaakt tussen pakketreizen met een charter- en een lijndienstvlucht. Dus moeten beide varianten op een andere naam kunnen worden gezet tegen administratiekosten.”

Dat TUI bij de boeking had aangegeven dat het in dit geval om losse vliegtickets ging, doet er niet toe, stelt Van der Wal. “Er moet duidelijkheid komen en daarom gaan we door tot het Europese Hof. In Duitsland hebben we een soortgelijke zaak eerst gewonnen en in tweede instantie verloren. EU-wetgeving die bedoeld is om consumenten te beschermen wordt niet goed begrepen. Het verbaast mij dat de betrokken lokale rechters geen prejudiciële vragen hebben gesteld bij het Europese Hof van Justitie om opheldering te verkrijgen. Die ruggenspraak zou je toch verwachten in zo’n soort situatie.”

Donkere wolken boven Uber Europa, taxiregulering dreigt

Donkere wolken pakken zich samen boven Ubers activiteiten in Europa nu een adviseur van het Europees Hof van Justitie het bedrijf aanmerkt als taxibedrijf, niet puur als bemiddelaar in vervoersdiensten.

Dat zou betekenen dat Uber zich moet gaan gedragen als vervoerder en de daarbij behorende regels en verplichtingen.

Het advies van advocaat-generaal Maciej Szpunar aan het Hof verscheen vanmiddag (PDF), Het is niet bindend, maar wordt wel heel zwaar opgenomen door het Hof. Dat zal komende zomer zijn definitieve uitspraak doen.

De Pool boog zich over de vraag of Uber een informatiedienst is, met bijbehorende vrijheden, of een transportdienst met bijbehorende verplichtingen. Hij concludeert dat chauffeurs die Uber gebruiken geen autonoom activiteit nastreven die los van Ubers platform staat. De Amerikaanse unicorn speelt ook een centrale economische rol in het platform, wat inhoudt dat het niet puur een bemiddelaar sec is.

Omdat Uber geen pure informatiedienst is maar een samengestelde dienst die onlosmakelijk met de transportsector is verbonden, zijn die regels ook van toepassing. Is Szpunars advies.

In een eerste reactie zegt Uber dat de inhoud van dit advies niet veel zal veranderen aan de wijze waarop het bedrijf in de meeste EU-landen wordt gereguleerd.

Foto: Picturepest (cc)

Europa: Internetgiganten moeten meer data delen

Tegen het einde van 2017 wil Europa maatregelen nemen zodat de grote internetplatform meer data gaan delen met MKB-bedrijven.

Dat zei eurocommissaris Andrus Ansip gisteren toen bij de evaluatie van zijn werk nu hij halverwege zijn termijn is.

Zonder namen te noemen doelde hij waarschijnlijk op partijen als Facebook en Google. Veel, en steeds meer, bedrijven gebruiken de diensten van die platformen voor distributie en promotie van hun werk. Dat kost ze geld, maar ze krijgen er oneerlijk weinig voor terug.

“Van het MKB verkoopt 42 procent zijn producten en diensten op een marktplaats. Veel van hen klagen over onduidelijke regels en gebrek aan directe toegang tot hun klanten of hun data.” Anders gezegd: ze betalen maar krijgen geen klantgegevens of verkoopinformatie. Denk bijvoorbeeld aan downloadwinkels die enkel algemene statistieken geven, maar geen NAW van downlaoders. Zelfs niet als het betalende klanten zijn. Dan nog blijven hun namen afgeschermd voor de verkopende partij.

“Tegen het einde van dit jaar adresseren we dit soort oneerlijke contractuele clausules en handelspraktijken tussen platformen en de bedrijven.”

‘Millennials trappen vaker in reisfraude’

Met name millennials zijn het slachtoffer van fraude met reizen. Dit meldt de Britse politie. Afgelopen jaar is het aantal meldingen van oplichting bovendien gestegen met 20 procent.

Gemiddeld kostte dit de gedupeerden 1200 pond. Daarnaast meldt 26 procent dat het gebeurde een zware wissel trekt op hun financiën en gezondheid. De meest voorkomende manieren waarop reizigers worden bedrogen zijn:

  • Verblijf: Fraudeurs zetten nepwebsites in, hacken de accounts van mensen en zetten nepadvertenties op websites en social media
  • Vliegtickets: Een klant denkt een vlucht te hebben geboekt en ontvangt een nepticket of betaalt voor een ticket maar ontvangen het nooit. Dit gebeurde in 2016 met name bij vluchten naar Afrika en India, wat impliceert dat de fraudeurs zich richten op mensen die op bezoek willen bij familie of vrienden.
  • Sport- & religieuze reizen: Een populair doelwit voor fraude vanwege de beperkte beschikbaarheid van tickets en de hoge prijskaartjes die er daardoor aan hangen.
  • Timeshares en vakantieclubs: Hier gaat veel geld in om. Slachtoffers verliezen vaak tienduizenden ponden, aldus de Britse politie.

De twee leeftijdsgroepen die het meest te maken hebben met reisfraude zijn die van 20-29 en van 30-39. Vijftigplussers worden minder vaak het slachtoffer. De meeste gedupeerden hebben hun reis contant of via een bankoverschrijving betaald, waardoor het geld moeilijk terug te halen is.

In Nederland kunnen mensen die bedrogen zijn dit melden bij de Fraudehelpdesk. Daar kwamen vorig jaar 48 meldingen binnen over oplichting met vakantiewoningen. Deze mensen gingen voor bijna 85.000 euro in het schip.

Internetbedrijven willen Europees onderzoek naar appwinkels

Verschillende internetbedrijven, waaronder Spotify, willen dat de Europese Commissie een onderzoek instelt naar de praktijk van appwinkels.

Spotify, Deezer en investeerder Rocket Internet stellen in een brief aan de commissie dat appwinkels hun positie makkelijk kunnen misbruiken.

Ze noemen geen namen, maar het is duidelijk dat Google en Apple worden bedoeld. Beide bedrijven domineren de markt voor appwinkels met een marktaandeel van 90 procent.

Een van de klachten is dat derden geen inzicht krijgen in analytics en de bedrijven toch vooral hun eigen belangen veiligstellen.

Spotify heeft vooral bezwaren tegen de hoge commissie die Apple rekent. De Zweden moeten 13 dollar per maand rekenen willen ze er nog iets op kunnen verdienen, terwijl Apple Music 10 dollar kost.

BeUp (Proximedia) struikelt bij Hof over exclusiviteitstoezegging

Een eenmanszaak die haardhout verkoopt aan particulieren heeft in hoger beroep alsnog een zaak gewonnen tegen BeUp, beter bekend als websitebouwer Proximedia Nederland. BeUp zou gedurende 48 maanden campagnes via Google AdWords verzorgen voor 234 euro per maand.

Aanvankelijk betaalde de haardhoutverkoper de facturen, maar daar is hij mee gestopt omdat BeUp zijn beloftes van ‘kwalitatief hoogstaande advertenties, het aantal clicks, het aantal bezoekers en de te verwachten omzetstijging’ niet zou hebben waargemaakt.

Proximedia is al jaren negatief in het nieuws en de klachten komen ook al jaren op hetzelfde neer: agressieve verkooptactieken in combinatie met beloften die niet worden nagekomen. Bedrijven die weigeren te betalen worden voor de rechter gesleept: soms met succes, maar even vaak ook niet.

BeUp heeft in deze zoveelste zaak bestreden dat (bovenstaande) garanties zijn gegeven. Volgens BeUp heeft zij wel met succes haar inspanningsverbintenis nageleefd om jaarlijks 5000 ‘clicks’ te genereren.

Kern van de zaak is dat de verkoper zich misleid heeft gevoel. “Ik ben een aantal keer door de heer [B] gebeld voordat ik met hem een afspraak maakte. Hij zei dat hij fantastische plannen met mijn bedrijf had en dat het bedrijf dat hij vertegenwoordigde expert was in netwerkmarketing. Hij zei dat het heel belangrijk was voor mij om bij Google bovenaan te komen staan. Mijn reactie was: dat is allemaal wel leuk, maar als u mijn collega’s ook belt, schiet ik er niet veel mee op. Hij antwoorde daarop: nee, wij kiezen per branche alleen maar één bedrijf uit en ‘Haardhout.nl’ was volgens hem daarvoor de beste naam: ‘daar kunnen we wat mee’. Ik heb toen gezegd: ok, dan moeten we dat maar bespreken.

“We hebben een afspraak gemaakt op een vrijdagmiddag. Ik en mijn huidige vrouw hadden daarvoor de hele middag uitgetrokken. Het was voor ons namelijk wel heel belangrijk om de boel professioneler aan te pakken, dat hadden wij op dat moment wel nodig. Er is in onze branche namelijk heel veel concurrentie. Het was die dag mooi weer. We hebben gesproken in de zithoek van onze werkplaats.

“Het verhaal was bijna te mooi voor woorden. Ik dacht dat het mijn toenmalige vriendin was (mijn huidige vrouw) die heeft gevraagd of we er nog een nachtje over konden slapen. Dat kon echter niet: het was een eenmalig aanbod en hij voegde er nog aan toe dat zijn baas er niet blij mee zou zijn.

“Tijdens ons gesprek ben ik teruggekomen op de opmerking dat wij de enige in onze branche zouden zijn waarmee hij een dergelijk contract zou afsluiten. Hij heeft dat toen opnieuw bevestigd. Hij had een uitdraai bij zich waaruit bleek dat wij op Google nog wel wat omhoog konden. Dat was ook wat hij ons toezegde: dat wij een hogere plaats zouden krijgen op de zoekpagina. We hebben het er niet over gehad of dat zou gaan om een plaats links of rechts op de pagina. Dat soort kennis heb ik ook niet, moet ik eerlijk zeggen.

“Wat de kosten en de opbrengsten betreft heeft [B] gezegd dat het ons eigenlijk niets zou kosten. De omzet zou zoveel omhoog gaan dat het zichzelf wel zou terugbetalen. Dit waren letterlijk de woorden die hij gebruikte. Hij zei ook: Dat houd je gemakkelijk over’. Het kwam er dus op neer dat ons is gezegd dat we de kosten zouden terug verdienen, dat alleen met ons uit onze branche afspraken zouden worden gemaakt en dat mensen ons bedrijf eerder zouden tegenkomen op Google als ze naar haardhout zouden zoeken, Op basis van die belofte hebben wij getekend.”

Naar het oordeel van het Hof geeft deze partijverklaring volledig steun aan de exclusiviteit die BeUp zou hebben toegezegd. De vorderingen van BeUp worden afgewezen.

Page generated in 0,967 seconds. Stats plugin by www.blog.ca